Mitos sobre o amor e o sexo según Albert Ellis

Albert Ellis foi un terapeuta cognitivo conductual estadounidense que en 1955 desarrollou a Terapia racional emoitiva conductual.E describiu estes mitos ou pensamento erroneos acerca do amor e o sexo.

a. “O amor é algo misterioso e ninguén sabe realmente o que é“.

O amor é unha emoción humana que percibimos como “boa”, “beneficiosa” ou “agradable”. Unha ligazón intensa entre dous ou máis persoas. Con frecuencia, ainda que non necesariamente, inclúe atracción sexual entre os amantes.

b. Hai algo chamado “amor verdadeiro”.

Todo amor é verdadeiro en quen o sinte, polo feito de sentilo.

c. É difícil saber cando amamos.

Amamos cando sentimos ese vínculo coa outra persoa. Pódese amar inconscientemente, pero en calqueira caso síntese esa inclinación favorable hacia ela.

d. O amor e o matrimonio van sempre da man.

Nunha cultura como a nosa é habitual casarse por amor, pero as veces tamén se fai por outros motivos, económicos, sociais ou por medo a soidade. E é evidente que se pode amar ó longo dunha vida a moitas máis persoas que aquelas coas que te casas.

e. Só se pode amar apasionadamente a unha persona á vez.

Evidencias clínicas e biográficas demostran que unha persoa pode estar románticamente enamorada de dous ou máis persoas o mesmo tempo, do sexo oposto ou do mesmo, ainda que pode producir complicacións na nosa cultura.

f. Cando se ama a alguén non se ten desexos sexuais por outra persoa.

É pouco frecuente e nada normal que unha persoa non sinta atracción sexual por outras persoas, ainda estando enamorada dunha. Os desexos sexuales humanos están profundamente arraigados nos impulsos biolóxicos e no aprendizaxe social.

g. Cando amas, amas as 24 horas o día.

O sentimento de amor é intermitente porque necesitamos sentir e concentrarnos noutras actividades e funcións. O amor obsesivo e permanente impedirianos funcionar de maneira eficaz. ¡Necesitaríamos psicoterapia!

Bueno , pois aí vai iso, algunhas das afirmacións poden ser polémicas e poden chocar coa nosa concepción do amor e da parella.Cada quen temos a nosa forma de vivir e de ver o amor.
Xa me contaredes que vos parece...

Fortalezas personais

Dentro da Psicoloxía Positiva, desarrollouse unha clasificación das principais características personais, agruparonse primeiro en seis virtudes, as cales a súa vez agrúpanse en total 24 fortalezas personais.

SABEDORÍA E COÑECEMENTO: Fortalezas cognitivas que implican a adquisición e o uso do coñecemento.

1.Curiosidade, interés polo mundo.Ter interés polo que sucede no mundo, encontrar temas fascinantes, explorar e descubir novas cousas.

2.Amor polo coñecemento e a aprendizaxe.Chegar a dominar novas materias e coñecementos, tendencia continua a adquirir novas aprendizaxes.

3.Xuizo, pensamento crítico, mentalidade aberta .Pensar sobre as cousas e examinar tódolos seus significados e matices. No sacar conclusións ó azar, senon tras evaluar cada posibilidade. Estar disposto a cambiar as propias ideas en base á evidencia.

4.Inxenio, orixinalidade, intelixencia práctica..Pensar en novos e productivos camiños e formas de facer as cousas. Inclúe a creación artística pero non se limita exclusivamente a ela.

5.PerspectivaSer capaz de dar consellos sabios e adecuados ós demáis, encontrando camiños non só para comprender o mundo senon para axudar a comprenderlo ós demáis.

CORAXE: Fortalezas emocionais que implican a consecución de metas ante situacións de dificultade, externa ou interna.

6.Valentía.Non deixarse intimidar ante a amenza, o cambio, a dificultade ou a dor. Ser capaz de defender unha postura que un cree correcta ainda que exista unha forte oposición por parte dos demáis, actuar según as propias conviccións ainda que eso supoña ser criticado. Inclúe a forza física.

7.Perseverancia e dilixencia..Terminar o que un empeza. Persistir nunha actividade ainda que existan obstáculos. Obter satisfacción polas tarefas emprendidas e que conseguen finalizarse con éxito.

8.Integridade, honestidade, autenticidade.Ir sempre coa verdade por diante, non ser pretencioso e asumir a responsabilidade dos propios sentimentos e accións emprendidas.

9.Vitalidade e pasixón polas cousas.Afrontar a vida con entusiamo e enerxía.Facer as cousas con convicción e dando todo de un mesmo. Vivir a vida como unha apaixoante aventura, sintíndose vivo e activo.

HUMANIDADE:Fortalezas interpersonais que implican coidar e ofrecer amizade e cariño ós demáis.

10.Amor,apego, capacidade de amar e ser amado.Ter importantes e valiosas relaciónss con outras persoas, en particular con aquelas nas que o afecto e o coidado son mutuos.Sentirse cerca e apegado á outras persoas.

11.Simpatía, amabilidade, xenerosidadeFacer favores e boas accións para os demáis, axudar e coidar a outras persoas.

12.Intelixencia emocional, persoal e social.Ser consciente das emocións e sentimentos tanto dun mesmo como dos demáis, saber como comportarse nas diferentes situacións sociais, saber que cousas son importante para outras persoas, ter empatía.

XUSTIZA:Fortalezas cívicas que conlevan unha vida en comunidade saudable.



13.Cidadanía, civismo, lealtade, traballo en equipo.Traballar ben dentro dun equipo ou grupo de persoas, ser fiel ó gurpo e sentirse parte del.

14.Sentido da xustiza, equidade..Tratar a todas as persoas como iguais en consonancia coas nocións de equidade e xustiza. Non deixar que os sentimentos personais influan en decisións sobre os outros, dando a todo o mundo as mesmas oportunidades. .

15. Liderazgo Animar o grupo de que un é membro para facer cousas, así como reforzar as relacións entre as persoas de dito grupo.

MODERACIÓN:Fortalezas que nos protexen contra os excesos.

16.Capacidade de perdoar..Capacidade de perdoar a aquelas persoas que actuaron mal, dándolles unha segunda oportunidade, non sendo vengativo nin rencoroso.

17.Modestia, humildade.Deixar que sexan os demáis os que falen dun mesmo, non buscar ser o centro de atención e non creerse máis especial que os demáis.

18.Prudencia, discreción, cautela.Ser cauteloso á hora de tomar decisións, non asumindo riscos innecesarios ni dicindo ou facendo nada do que despois un se poda arrepentir.

19.Auto-control, auto-regulación.Ter capacidade para regular os propios sentimentos e accións. Ter disciplina e control sobre os impulsos e emocións.

TRANCENDESCIA:Fortalezas que forxan conexiones coa inmensidade do universo e proveen de significado a vida.



20.Apreciación da beleza e a excelencia, capacidade de asombro.Saber apreciar a beleza das cousas, do día a día, o interesarse por aspectos da vida como a natureza, o arte, a ciencia…

21.Gratitude. Ser consciente e agradecer as cousas boas que a un lle pasan. Saber dar as gracias.

22.Esperanza, optimismo, proxección hacia o futuro .Esperar o mellor para o futuro e traballar para conseguilo. Creer que un bo futuro é algo que está nas nosas mans conseguir.

23.Sentido do humor.Gustar de reir e gastar bromas, sonrir con frecuencia, ver o lado positivo da vida.

24.Espiritualidade, fe, sentido relixioso.Pensar que existe un propósito ou un significado universal nas cousas que ocorren no mundo e na propia existencia.

Está claro que non é posible que todos teñamos todas estas fortalezas perosais que dalgunha forma fan a nosa vida mellor e nos fon fortes frente as dificultades.Pero seguro que si atoparemos que temos moitas destas fortalezas.Penso que está ben ser consciente delo, valoralas e potencialas.

Pensamentos destructivos

O psicólogo cognitivo e investigador Seymour Epstein fixo unha lista dunha serie de pensamentos destructivos e que a meirande parte das veces están automatizados en nos mesmos, estes pensamentos non son adpataivos e moitas veces perxudicanos na nosa vida diaria facendo que vexamos sempre todo da mesma maneira sen reparar en analizar os acontecementos dende outra prespectiva.

Pensamientos destructivos máis comúns

Sobreestimar o significado (esaxeración): significa esaxerar a importancia dos acontecementos (facer unha montaña dun gran de area).

Xeralización excesiva: supoñer que o que sucede nunha ou varias situacións vai suceder en todas ou casi todas as situacións.

Pensamento categórico: pensamento polarizado de todo ou nada, blanco ou negro, bo ou malo, olvidando o que hai no medio. Exemplo: ou saco un sobresaiente ou son un fracaso.

Etiquetado: aplicar etiquetas á xente ou ós acontecimientos e logo actuar como se a etiqueta describira a toda persoa ou acontecemento de modo exacto. Se aplicas a unha persoa ou cousa a etiqueta de aburrido, tenderás a pensar que sempre é así sen ter en conta información contradictoria.

Interpretar os retos como ameazas: Se sintes medo ou ansiedade tal vez estás vendo a situación como unha amenaza. Podemos probar a vela como un reto que queres superar.

Personalización: tomarse as cousas como algo persoal; supoñer, sen xustificación, que eres o centro de atención doutras persoas.

A tiranía do "debería": cuando te sintes mal porque as cousas non son como pensas que deberían ser. Podes aceptar a realidade tal e como é, cambiando o que podes cambiar e aceptar o que non podes cambiar, ou ben, podes martirizarte e deprimirte porque as cousas no son como ti queres que sexan.

Pensamento negativo: interpretar os acontecementos prestando atención só o lado negativo.É importanre recordar que sempre podes encontrar algo positivo; hai que buscalo.

Optimismo inxenuo: pensamento positivo esaxerado e non realista que implica pensar que todo salirá ben sempre e que nada malo pode pasarche fagas o que fagas.

Supoñer a validez dos sentimientos: significa supoñer que se tes un sentimento forte sobre algo, debe de ser certo. Por exemplo, "se o/a amo tanto ten que ser unha boa persoa".Os sentimentos non reflexan sempre a realidade, senon a interpretación que facemos dela, e pode ser correcta ou incorrecta.

Supoñer intencionalidade: significa supoñer que cando a xente fai algo que fire os teus sentimentos, tiña a intención de producir ese efecto.

O chivo expiatorio: buscar algo o alguén a quen culpar polo teu malestar e os teus problemas.

Conclusións precipitadas: significa facer xuicios precipitados basándote en evidencias insuficientes. Canto máis exaltados esteamos, máis probabilidade temos de facer esto. Se non temos suficientes datos para considerar algo como certo,mellor considéralo só unha hipótese.

Regras de interpretación inadecuadas. Significa interpretar os acontecementos usando regras demasiado ríxidas. Por exemplo, para unha persona moi sensible ó rechazo, unha crítica será sempre un ataque e nunca unha evaluación constructiva.

Hipótesis inverificables: trátase de creencias que non poden demostrarse. Con ditas hipótesis podes facer duas cousas: descartaras como inútiles ou mantelas se te fan sentir ben (como as creencias relixiosas). Por exemplo, supoñer que ninguén te vai querer nunca é unha hipótesis inverificable que fai sentir mal.